Το ξέρατε ότι υπάρχουν ογδόντα Ορθόδοξα χριστιανικά μοναστήρια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αυτά ανήκουν σε διάφορες αμερικανικές ορθόδοξες δικαιοδοσίες που ανήκουν στη Συνέλευση των Ορθοδόξων Επισκόπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο αριθμός αυτός κατανέμεται σχεδόν εξίσου μεταξύ των μοναστικών κοινοτήτων για άνδρες (41) και για  γυναίκες (38). Ένα μοναστήρι, το Ιερό Μοναστήρι της Παναγίας και το Μοναστήρι του Αγίου Λαυρέντιου στην πόλη Canon, Κολοράντο, είναι ένα “διπλό” μοναστήρι που σημαίνει ότι διαθέτει μοναστήρια για άνδρες και για γυναίκες. Τα τρία αμερικανικά κράτη με τον μεγαλύτερο αριθμό των ορθόδοξων μοναστηριών είναι στη Νέα Υόρκη (12), στην Καλιφόρνια (11) και στην Πενσυλβανία (5).

Προφανώς, πολλά αμερικανικά ορθόδοξα μοναστήρια είναι γνωστά για τις λειτουργικές τους τέχνες (τη ζωγραφική με εικονογράφηση και τοιχογραφία, το ράψιμο κληρικών ενδυμάτων κλπ.) ή την παραγωγή διαφόρων θρησκευτικών ειδών (κεριά από μέλι, κομποσκοίνια προσευχής, θυμίαμα). Και όμως μερικά από αυτά έχουν αναπτύξει πολύ επιτυχημένες βιομηχανίες που δεν συνδέονται απαραίτητα με την Ορθόδοξη Εκκλησία ή τις υπηρεσίες λατρείας. Οι μοναχοί του New Skete στο Κέμπριτζ της Νέας Υόρκης φημίζονται για τα προγράμματα κατάρτισης των σκύλων τους και για την αναπαραγωγή Γερμανών Ποιμενικών. Όμως ο Άγιος Σάββας η Αγιασμένη Μονή στο Harper Woods του Μίτσιγκαν είναι η μοναδική αμερικανική ορθόδοξη μοναστική κοινότητα με ένα γκουρμέ εστιατόριο που είναι ανοιχτό στο ευρύ κοινό. Το εστιατόριο Royal Eagle σερβίρει ποικιλία από πιάτα της Ανατολικής Ευρώπης και ένα vegan μενού για τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας που υπακούν στις απαιτήσεις νηστείας. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι διαθέτει εξαιρετικά μοναστηριακά έπιπλα. Ο επισκέπτης ήδη από την είσοδο εντυπωσιάζεται από την τέχνη και τη διακόσμηση του χώρου.

Μοναστηριακά έπιπλα αντίκες όπως μοναστηριακά τραπέζια βρίσκονται στην κεντρική αίθουσα. Τα χρώματα είναι ήσυχα και γήινα, κατάλληλα για ένα χώρο εστίασης υψηλών προδιαγραφών. Και όταν ο επισκέπτης εξερευνήσει το χώρο ανακαλύπτει εντυπωσιακά δοκάρια που εξέχουν στο ταβάνι, ακριβούς πολυελαίους,  μοναστηριακά τραπέζια και μοναστηριακές καρέκλες καθώς και άλλα vintage αντικείμενα που δημιουργούν ένα εντυπωσιακό σκηνικό.

Αξίζει να αναφερθεί ότι τα μοναστηριακά έπιπλα του χώρου αποτελούν αντικείμενα θαυμασμού για τους απανταχού λάτρεις της τέχνης. Δημιουργούνται στο χέρι σύμφωνα με την παράδοση. Η τέχνη της κατασκευής τους διδάσκεται από τον έναν τεχνίτη μοναχό στο επόμενο. Τα μοναστηριακά έπιπλα κοστίζουν παραπάνω ακριβώς για αυτό το λόγο. Η χρήση της ξυλογλυπτικής είναι απαράμιλλη. Πρόκειται για μοναδικά έργα τέχνης που βοηθούν στην επιβίωση ολόκληρου του μοναστηριού αλλά και στην απασχόληση των μοναχών σύμφωνα με το γενικό μοναστικό πρόγραμμα.

Σε περίπτωση που κάποιος θέλει να εμβαθύνει στη μελέτη της κατασκευής των μοναστηριακών επίπλων μπορεί αφενός να επισκεφτεί το διάσημο εστιατόριο της συγκεκριμένης μονής και αφετέρου να ζήσει μερικές εβδομάδες στο ίδιο το μοναστήρι. Γενικότερα, μερικά από τα αμερικανικά ορθόδοξα μοναστήρια, εκτός από μοναστηριακά προϊόντα, προσφέρουν διαρθρωμένα μακροπρόθεσμα προγράμματα που επιτρέπουν σε κάποιον να εμβαθύνει βαθύτερα στη ζωή και στην οικονομία ενός μοναστηριού και, ενδεχομένως, να εξερευνήσει το μοναστικό του κάλεσμα. Ποια είναι η διαδικασία; Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να υποβάλουν αίτηση στο διαδίκτυο και – εάν η αίτηση εγκριθεί – έρχονται και ζουν με τους μοναχούς για μερικές εβδομάδες έως ένα μήνα.

Η συνήθης πρακτική είναι ότι αυτοί οι πολυήμεροι επισκέπτες αναμένεται να παρακολουθήσουν όλες τις προγραμματισμένες υπηρεσίες λατρείας και τα κοινά γεύματα της μονής. Σε πολλά μοναστήρια οι επισκέπτες τρώνε μαζί με τους μοναχούς και τις καλόγριες και αυτά τα κοινά γεύματα συνήθως συνοδεύονται από πνευματική ανάγνωση. Επίσης, συνηθίζεται αυτοί οι επισκέπτες να διαθέτουν μια κάποια διάθεση «υπακοής» δηλ. θα τους ανατεθούν ορισμένες δουλειές και θα δουλέψουν για να βοηθήσουν το μοναστήρι στην καθημερινή του ζωή. Είναι προφανές ότι αν κάποιος μένει για αρκετές ημέρες, έχει επίσης περισσότερες ευκαιρίες να συμμετάσχει σε πνευματικές συνομιλίες με τον ηγούμενο ή την αββαή του μοναστηριού ή σε άλλα μοναστήρια ακόμα και με τους καθημερινούς επισκέπτες.  Συνεπώς όποιος θέλει να ζήσει πνευματικά και να εμπλακεί στην κατασκευή των μοναστηριακών επίπλων δεν έχει παρά να δηλώσει συμμετοχή!